Van de redactie

Kameraden, we zijn er om uiteenlopende redenen een tijdje tussen uitgeweest. Het maandelijks berichten over de hedendaagse ontwikkelingen aan het Communistisch front werd een beetje teveel voor het collectief vrijwilligers. Na zware discussies die herinneringen opriepen aan de jaren 70, heeft het collectief besloten weer met enige regelmaat een nieuwsbrief uit te brengen. Wij roepen iedere lezer op om nieuwtjes, weetjes, bijeenkomsten, tentoonstellingen naar het redactiecollectief te emaillen. Ook beschouwende artikelen en reisverslagen zijn van harte welkom!

Piet, Arnold, Steef, Mehmet, Bernard, Thomas & Rob.

Uitslag prijsvraag januari 2006

De uitslag van de prijsvraag in de vorige nieuwsbrief was natuurlijk Julius Rosenberg! Kameraad Frans de W. te Amsterdam is de gelukkige winnaar. De foto toont kameraad Frans op een originele zijspanmotor van het Volksbevrijdingsleger de PLA, een Chang Jiang M1 in de bergen van Huairo boven Beijing. De gelukkige aan het woord: "Kameraden, Het antwoord op de prijsvraag van januari is: Julius Rosenberg, op lafhartige wijze door de regering van "the land of the Free, Home of the Brave" ter dood gebracht, evenals zijn vrouw Ethel; een van de hoogtepunten van de heksenjacht tegen andersdenkenden in een land wat zich doet voorstaan als verdediger van het Vrije Woord, maar in werkelijkheid een hartgrondige inquisiteur van al diegenen die de vrijheid nemen hun mening te uiten, wanneer deze de Leiders van deze staatsterroristische gemeenschap onwelgevallig is, een heilloze instelling die wij in ons eigen land meer en meer in opgang zien komen, waarbij de roep om terugkeer naar de Normen en Waarden van de jaren 50 een steeds sinisterder precedent vormen. In Revolutionaire Verlichting, kameraad Frans de W. te A."

In de vorige (januari) nieuwsbrief heeft Commietravel ook het Stalinklassement in het leven geroepen. De einduitslag van dit klassement wordt in tegenstelling tot onze eerdere berichtgeving in december 2007 bekendgemaakt. Hier vindt U alvast de stand van zaken van de eerste ronde in het Stalinklassement.

Eerste klas reizen naar de "tweede" wereld!

Stawon-excursie Warschau en Nowa Huta

Van 29 september tot 1 oktober organiseerde Stawon (stichting architectenonderzoek wonen en woonomgeving) een excursie naar Warschau en Nowa Huta. Tijdens deze korte trip aanschouwden een dertigtal architecten de sociaal-realistische hoogtepunten in Polen. In Warschau werd natuurlijk een bezoek gebracht aan het Palac Kultury i Nauki Imienia Józefa Stalina en de schitterende Magistrale Marszalkowska. Hoogtepunt van de reis was het bezoek aan Nowa Huta, één van de "nieuwe socialistische steden", die direct na de Grote Vaderlandse Bevrijdingsoorlog (WO II) in diverse Oost-Europese Volksrepublieken zijn ontwikkeld. Een verslag van deze reis kunt u op Archined vinden!

Sinds negen weken is in Scheveningen Che' Restaurant-Bar-Lounge geopend. Het is gelegen aan de Schokkerweg 39, 2e Scheveningse binnenhaven (tel. 070-3318417). De menukaart is uitstekend. Het ideale menu bestaat hier uit het voorgerecht "Che's Favorita", het hoofdgerecht "Vis Combo Cuba Libre" en het toetje "Revolucion". Voor de lunchers onder ons is "Che's Salad" van de kleine kaart een absolute aanrader. Che's heeft een chique uitstraling en is gelardeerd met beroemde spreuken als "I am neither christ nor philanthropist...I am the complete opposite of a christ...I fight with whatever arms i have at hand for what i believe in, and i try to destroy my opponent rather than letting myself be nailed to a cross or anywhere else".

Van de lezer (1)

Beste mensen, Eind augustus ben ik door Noord-Korea uitgenodigd om gedurende een week verschillende IT - ondernemingen in Pyongyang te bezoeken. Bijgaand een kort artikel dat ik over mijn reis naar Noord-Korea geschreven heb. Bij voldoende belangstelling is het mogelijk om een IT-reis naar Noord-Korea te organiseren. Wellicht interessant om in jullie aanbod op te nemen! Met vriendelijke groet, drs Paul Tjia (sr. consultant 'offshore sourcing') GPI Consultancy, Postbus 26151, 3002 ED Rotterdam, Tel: 010-4254172,  fax: 010-4254317, email: paul@gpic.nl  web: www.gpic.nl.   Kijk naar mijn site www.dutch-democratic-republic.com, Thomas Trebbe.

13-8-2006. VRIENDEN, VANDAAG IS FIDEL 80 JAAR GEWORDEN. OP CUBA, ZO HOORDE IK VANMORGEN OP HET NIEUWS, ZIJN DUIZENDEN JONGEREN DE STRAAT OP GEGAAN OM DIT FEIT TE VIEREN. NATUURLIJK ZIJN DEZE DUIZENDEN GEDWONGEN DIT TE DOEN DOOR HET "DICTATORIALE SYSTEEM". ANDERS KRIJGEN HUN OUDERS VEEL PROBLEMEN. IK HEB IN AL DIE JAREN AL WAT ONZIN OVER CUBA EN FIDEL VERNOMEN. HET ZAL OOK NIET ALLEMAAL ZO VLEKKELOOS ZIJN GEGAAN, JE KUNT HET HEBBEN OVER HET VASTHOUDEN VAN DE MACHT, DE POSITIE VAN DE HOMO'S ETC. MAAR LATEN WE DAT DAN DOEN IN EEN HISTORISCH PERSPECTIEF (HET CUBA VAN VOOR DE REVOLUTIE) EN DE PERMANENTE BEDREIGING, DE BOYCOT VAN  DE USA IN OGENSCHOUW NEMEN. HET CUBA VAAN NA DE REVOLUTIE HEEFT HET VAAK MOEILIJK GEHAD EN MOETEN VECHTEN VOOR HET BESTAAN. REMEMBER VARKENSBAAI. IK ZEG DAN OOK FIDEL VAN HARTE GELUK GEWENST MET JE VERJAARDAG EN MET JOU ALLE CUBANEN DIE VAN JE HOUDEN. WORDT GAUW WEER BETER EN GA DAN VAN JE OUDE DAG GENIETEN. JE HEBT GENOEG GEDAAN VOOR JE VOLK. MET GROET EN MAAK ER EEN FEESTDAG VAN, ARIE BOMBARIE.

Het gaat goed met het Stalinisme in Nederland (12)

Een leuke eigenaardigheid van de Grote Communistische Leiders uit de Wereldgeschiedenis is dat ze vrijwel zonder uitzondering verwoede schrijvers waren. Stalin, Ceausescu, Hoxha en Kim Il Sung, ze schreven er allemaal flink op los. Lenin (je hebt nou eenmaal altijd baas boven baas) schreef in zijn eentje zelfs een complete boekenkast vol. Terwijl de politieke leiders van de kapitalistische landen tot niet meer in staat bleken dan het schrijven van langdradige en stroperige mémoires als ze eenmaal met pensioen waren (Churchill, Theodoor Roosevelt), schreven de communisten al op jonge leeftijd en gingen ze er ook mee door terwijl ze zware regeringsverantwoordelijkheid droegen. Ze schreven vrolijk en onbekommerd over het perspectief van een betere samenleving en over de hindernissen en hinderlagen op de weg daarheen. Het verheugt het management van Commietravel dat onze premier J.P. Balkenende zich steeds vrijmoediger en overtuigender in deze mooie Stalinistische traditie voegt. Van zijn hand verscheen in 2002 een boekje met de pakkende titel ‘Anders en Beter’. Daarna bleef het even stil. Even waren we bang dat het om een losse flodder ging, maar in 2005 pakte J.P. uit met ‘De Waarde van Europa’ en dit jaar ligt het kersverse‘Aan de Kiezer’ alweer in de winkel. Zoals de traditie wil, zijn de boekjes bescheiden geprijsd, zodat ook het minder welvarende deel van onze bevolking er kennis van kan nemen. Heel mooi. Omdat wij ons land graag wat opgewaardeerd en serieus te nemen zouden zien, roepen we onze premier op om zijn oeuvre zo snel mogelijk uit te breiden tot minimaal een metertje boekenplank. Voorwaarts J.P.!

Hoor en wederhoor (5)

Wie herinnert het zich nog? Wie herinnert zich het niet? Kort na de vreselijke, terroristische aanslagen op de Twin Towers in New York en het Pentagon in Washington (11-9-2001) verscheen onze toenmalige minister-president Wim Kok op de televisie en sprak zijn volk toe. “Ons land is nu in oorlog.”, liet hij plechtig weten. Het zou hierbij gaan om een nieuwigheidje, niet zozeer om een oorlog tegen een ander land, maar om een oorlog tegen een laffe en achterbakse vijand, een oorlog tegen ‘terreur’ en ‘extremisten’. Het Nederlandse volk was natuurlijk diep onder de indruk, maar was er eigenlijk wel sprake van een noviteit?

Wellicht is het aardig om eens te kijken wat de Nederlandse jongens, die kort na de Tweede Wereldoorlog probeerden Indonesië voor ons volk te behouden, over hun tegenstander van destijds te vertellen hebben

• “De actie bij Tjakoeng ten oosten van de Meester Cornelis zal ik nooit vergeten. Er was bericht gekomen dat extremisten een aanval zouden doen. In dat gebied zouden wij een zuiveringsactie uitvoeren.” (pag. 68)

• “De extremisten vochten nooit openlijk, maar altijd in het geniep. Zij maakten zelden slachtoffers, omdat ze zo slecht schoten, maar toch was het voor ons voortdurend gespannen en waakzaam zijn.” (pag. 69)

• “Het was op 2 mei 1946 en wij waren in gevecht gewikkeld met een groot aantal extremisten, waaronder nogal wat Jappen. Wij waren een kampong in de buurt van Moro aan het zuiveren.” (pag. 78)

•  “Voor de mariniers die op afgelegen posten in het immense gebied de orde en rust moesten zien te handhaven, bleef het gevaar van plotselinge terreuracties bestaan. (…) En steeds maar weer patrouilles lopen. Steeds stak de terreur weer de kop op.” (pag. 98)

•  “Dan de kampong in; een kort maar hevig vuurgevecht volgde, totdat het wegstervend geknetter uit de extremistische vuurwapens het teken was dat de hoofdmacht verder kon.” (pag. 74)

Al deze citaten zijn afkomstig uit het boek “Tienduizend vrije vogels; Oorlogsvrijwilligers bij de Koninklijke Marine 1944-1950.”, geschreven door R.E. van Holst Pellekaan, en uitgegeven in 1993 te Amsterdam. Het was niet moeilijk deze citaten te vinden. In het hele boek wordt de vijand tamelijk consequent aangeduid als ‘de extremisten’ en zijn handelwijze als ‘terreur’ Het ‘extremisme’ van de extremisten wordt blijkbaar als zo besmettelijk gezien, dat niet alleen mensen in hun omgeving, maar zelfs hun wapens aan deze vreemde ziekte kunnen gaan lijden....

Commiebooks (5)

(van onze correspondent in Los Angeles, kameraad Arnold)

Ze bestaan nog: de 100% linkse boekwinkels. De centrale ontmoetingsplek in de wijk Haight Ashbury te San Fransisco is de anarchistische boekwinkel "Bound together, anarchist collective bookstore", 1369 Haight Street. De winkel wordt gerund door twee seniore vrijwilligers, die zo te zien de hippe jaren zeventig in hun volle glorie hebben meegemaakt. Natuurlijk zijn alle klassiekers voorhanden, maar het assortiment is ook uitermate actueel met boeken over de oorlog tegen Irak, schitterende titels als "Weapons of Mass Deception", "The anarchist Yellow Pages" en prachtige posters en ansichtkaarten. Een aanrader! Voor uw bestellingen: (usa) 415-431-8355.

De Mausoleumcultuur is ook een duidelijke afspiegeling van de maatschappelijke verhoudingen in een land. In de zogenaamde Volksrepublieken worden de lichamen van verscheiden leiders in hun volle glorie aan het volk getoond. In Beijing, Pyongyang, Moskou, Hanoi, etc. staat het volk opeengepakt en geduldig te wachten om een glimp op te vangen van haar opgebaarde leiders. Zo niet in een koninkrijk. Hoewel balseming in Nederland verboden is, beschikt Nederland zonder twijfel over meer gebalsemde leiders dan bovenvermelde Volksrepublieken. Het is voor de gewone man echter schier onmogelijk om zijn respect te betonen aan zijn leiders. Ook is volledig onbekend wat de staat is van de gebalsemde lijken. Worden prinses Juliana en prins Claus evenals Oom Ho en de Grote Roerganger Mao jaarlijks naar Moskou gevlogen om een grondige "revitalisering" te ondergaan? Niemand weet het. Commietravel wil hierover meer openheid en verzoekt de regering om in ieder geval het lijk van de als links bekend staande prins Claus op regelmatige basis aan het volk te tonen.

Sloopnieuws (11)

Het is velen ontgaan, maar het is alweer zeven jaar geleden dat in september 1999 één van de betekenisvolste Communistische Monumenten in Bulgarije is gesloopt: het mausoleum van kameraad Georgi Mikhailov Dimitrov. Kameraad Georgi werd in 1933 gearresteerd in Berlijn, verdacht van betrokkenheid bij de Reichstag brand. Door zijn koelbloedige verdediging werd hij vrijgesproken in tegenstelling tot onze vaderlandse trots Marinus van der Lubbe, die ter dood werd veroordeeld. Van 1946 tot aan zijn dood in 1949 was kameraad Georgi premier van Bulgarije. Na zijn dood richtte de Bulgaarse bevolking een mausoleum voor hem op. Uit angst voor de vernietigende kracht van de kapitalistische landen werd dit mausoleum zo uitgevoerd dat het bestand was tegen een nucleaire aanval.

Antisocialistische en revanchistische krachten grepen hun kans na de val van de Antifaschistischen Schutzwall in Berlijn en cremeerden in 1990 het lichaam van kameraad Georgi. Na verhitte debatten in Bulgarije (een enquête wees uit dat 2/3 van de bevolking het mausoleum wilde behouden), werd in 1999 opdracht gegeven om het mausoleum zelf te slopen. Een drietal pogingen het gebouw met explosieven op te blazen mislukten jammerlijk. Uiteindelijk is er een week dag en nacht gewerkt door een schare arbeiders om het mausoleum gesloopt te krijgen.

In Memoriam (11)

Op 11 februari 1948 overleed de grote Russische filmer Sergej Michajlovitsj Eisenstein op 50-jarige leeftijd in zijn woonplaats Moskou aan een hartaanval. Op twintigjarige leeftijd trad hij toe tot het Rode Leger en hielp mee het land te zuiveren van Mensjewieken, buitenlandse indringers en ander gespuis. In 1925 maakte hij de film “Pantserkruiser Potemkin” die niet alleen nationaal, maar ook internationaal direct als een meesterwerk werd erkend. Eisenstein combineerde een onorthodoxe cameravoering met opmerkelijke perspectieven en een virtuoze montage. Vooral de ‘trapscène’ (de beschieting van demonstranten op de trappen van Odessa) werd een schoolvoorbeeld in de filmgeschiedenis. Twee jaar later maakte hij ter gelegenheid van de tiende verjaardag van de Russische Revolutie de film “Oktober”, ook een groot succes.

Pogingen om in Amerika en Mexico films te maken, liepen stuk op Eisenstein’s eigenzinnigheid. De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat de verhouding tussen Stalin en Sergej ook niet altijd koek en ei was. Voor “Iwan de Verschrikkelijke, deel I” die Eisenstein in 1943 ver achter het front in de Kaukasus schoot, kreeg hij evenwel de Stalinprijs uitgereikt. Over de delen II en III schijnt Stalin echter weer minder te spreken te zijn geweest. Hoe dan ook, Commietravel houdt de herinnering aan de grote Communistische regisseur Eisenstein levend en maakt u erop attent dat de “Pantserkruizer Potemkin” tegenwoordig op DVD verkrijgbaar is.

CC (Cultuur & Communisme) (5)

(Door onze culturele redacteur, kameraad Piet)

Het is alweer even geleden, maar op zondag 29 januari organiseerde Commietravel in samenwerking met R Eject in het kader van het Internationale Filmfestival de vertoning van een tweetal Noord Koreaanse cinematografische hoogtepunten: "On the Railways" en "Flower Girl". Door het beperkte aantal plaatsen kon helaas niet iedereen worden toegelaten. De sfeer was geweldig. De keukenbrigade van R Eject had voor een overheerlijk Noord-Koreaans diner gezorgd, dat werd genuttigd bij de videobeelden van het wereldberoemde Noord-koreaanse Arirang-spektakel. Was Flower Girl misschien een te zoete film, On the Railways werd door de aanwezigen uitgeroepen tot een spectaculaire en spannende avonturenfilm in de beste Hollywood tradities. De foto toont kameraden Steef, Michael en Alexander voor de Noord Koreaanse vlag op de bruisende after party.

Commiebusiness (3)

(Door onze economische redacteur, kameraad Mehmet)

De economische groei in communistische landen werd en wordt geforceerd door het stellen van veeleisende doelen over een zekere termijn. Zeer bekend is de termijn van vijf jaar. Het eerste vijfjarenplan in de USSR viel in de periode eind 1928 tot eind 1933. Doel ervan was het in hoog tempo opschroeven van de productie van de zware industrie. Blijkbaar was het de bedoeling de staalproductie van Groot-Brittannië al heel snel voorbij te streven (zie de afbeelding van de Russische ansichtkaart uit 1931).

Critici van het Communisme wijzen erop dat een dergelijke werkwijze er onvermijdelijk toe leidt dat de werkelijke gegevens over de stand van de economische ontwikkeling zo worden gemanipuleerd dat ze zoveel mogelijk tegemoet komen aan de gestelde doelen. Zo ontstaat een administratieve representatie van de werkelijkheid die wordt gekenmerkt door misleiding, valsheid in geschrifte, boekhoudkundige trucs en een onophoudelijke stroom van goed nieuws. Een klimaat waarin fraude en corruptie goed gedijen.

Ook deze typisch Communistische eigenaardigheid is gelukkig door het bedrijfsleven opgepikt, zodat ook wij tegenwoordig worden bedolven onder goed nieuws…. totdat de rek eruit is natuurlijk.  Denk maar aan Enron en Ahold. De Volkskrant van 20 oktober 2005 had ook weer een aardig voorbeeld. Oud-directeur Paul V. van Aegon moest in Arnhem terechtstaan omdat hij Aegon voor 18 miljoen euro had opgelicht door het ondertekenen van valse facturen. Paul V. betoogde echter dat dit gedrag prima paste in de bedrijfscultuur van Aegon (red; en dat hij er dus eigenlijk een medaille voor had moeten krijgen). De als getuige-deskundige opgeroepen Pieter Lakeman van de SOBI (Stichting Onderzoek Bedrijfs Informatie) ondersteunde dit betoog: “Aegon mag blij zijn dat het geen Italiaans bedrijf is. De top van Parmelat zit in de gevangenis wegens boekhoudfraude, terwijl Aegon straffeloos wegkomt met vergelijkbare trucs (…) Uit alles blijkt dat Aegon met stroman-constructies werkte, kosten verkeerd boekte en analisten op het verkeerde been zette door vooruitzichten en ratio’s mooier voor te stellen dan ze waren.”

Professor Petrescu voor uw mentale weerbaarheid (8)!

Vraag: Professor Petrescu, vrijdag 20 januari j.l. werd Gretta Duisenberg nader ondervraagd over uitspraken die zij in november deed in het tv-programma Het Zwarte Schaap. Er moet nog worden bekeken of zij hiervoor strafrechtelijk zal worden vervolgd. Zij zei: ‘Ze (red: de joden) annexeren niet alleen de Palestijnse gebieden, maar ook de restaurants in Oud-Zuid (red: in Amsterdam)’. Vindt u dat Gretta ditmaal te ver is gegaan? Is zij in uw ogen een antisemiet?

Antwoord: Wat ik heb begrepen is dat Gretta vanwege haar openlijke steun aan de Palestijnse zaak in haar eigen woonomgeving – een chique buurt waar nogal wat joden wonen – vaak schofferend wordt aangesproken en bejegend en dat bij een aantal restaurants in die buurt de joodse clientèle er bij het management op heeft aangedrongen dat zij daar wordt geweigerd. In deze context moet haar uitspraak waarschijnlijk worden begrepen. Haar uitspraak is zo bezien nogal verkrampt en getuigt van een wat bekrompen blikveld. Als je bedenkt wat je tegenwoordig allemaal over moslims, Marokkanen en Antillianen mag zeggen – iemand die moslims consequent als ‘geitenneukers’ betitelde, geldt als het boegbeeld van ‘ons’ recht op vrije meningsuiting - en als je ziet hoe de pers daar dan over bericht en hoe justitie reageert als vertegenwoordigers van die bevolkingsgroepen zich beklagen, en als je dat dan weer vergelijkt met de berichtgeving over dit geval en als je ziet hoe serieus justitie de joodse klacht tegen Gretta neemt, begrijp je dat ze beter had kunnen zeggen: ”Ze” annexeren niet alleen de Palestijnse gebieden, maar ook een belangrijk deel van ons publieke debat en van onze rechtsorde.’ Dat was adequater geweest.

Natuurlijk kun je muggenziften over het gebruik van het woordje “ze’, maar vreemd is dan weer wel dat niemand aanstoot neemt aan een zin als: ‘Ze (red: de Duitsers) vielen op 10 mei 1940 ons land binnen.’ Ik hoop uw vraag zo voldoende te hebben beantwoord.