De Volksrepubliek China is nog nauwelijks een Communistisch land te noemen. Na de val van de Bende van Vier en de gestage opmars van de gerehabiliteerde Deng Xiao Ping, is het land veranderd in een centraal geleide onderneming gericht op het maken van winst. Deng Xiao Ping was nog een Communist van de oude stempel met enkele revisionistische ideeën, die samen met Mao Zedong en Lin Biao tegen de Kuo Min Tang had gevochten. Na zijn dood namen "jonge" technocraten de controle over het land over. Deze technocraten kunnen zich echter niet beroepen op hun Revolutionaire prestaties gedurende de burgeroorlog tegen de kapitalisten. Zij hebben behoefte aan een ander legitimiteit om het land te managen. Deze legitimiteit hebben de "jonge" technocraten gevonden in de economische groei van de Volksrepubliek China. En managen van economische groei kunnen deze technocraten: sinds de jaren negentig van de vorige eeuw groeit de economie van de Volksrepubliek jaarlijks met zo'n 9 procent. In 2003 is de Volksrepubliek zelfs de grootste financier van de Verenigde Staten geworden (een slordige 103 miljard dollar aan staatsobligaties en zo'n 90 miljard investeringen in hypotheekbank Freddie Mac). In dit tempo wordt de wederzijdse afhankelijkheid tussen de Volksrepubliek en de Verenigde Staten zo groot, dat de Volksrepubliek binnenkort wellicht een oude droom kan verwezenlijken: het incorporeren van Taiwan.

Aan de andere kant was de Volksrepubliek gedurende 50 jaar een zeer inspirerend Communistisch land voor vele wereldburgers. Men hoeft maar te denken aan beroemde campagnes als "De Lange Mars", "De Grote Sprong Voorwaarts", "De Grote Proletarische Culturele Revolutie". Gedurende jaren was het zogenaamde "Mao Zedong Denken" een leidend principe voor vele (vaak sektarische) links georiënteerde bewegingen op het westelijk halfrond. Hoewel de rood gele kleuren van het Communistisch China nu hoofdzakelijk door Mcdonalds in ere worden gehouden en je je inmiddels tussen de Mercedessen en Audi's naar de Pizzahut moet wurmen, zijn er gelukkig nog vele interessante sites te bezoeken voor Commietravellers.

Zoals in de meeste Communistische landen, kunnen in de Volksrepubliek de geboortehuizen van de (voormalige) partijleiders worden bezocht. Voor zover bekend is er slechts één mausoleum te bezichtigen: het Mausoleum van Mao Zedong. Dit Mausoleum staat op het Tiananmen-plein in het centrum van Beijing. Rondom het plein staan "the Great Hall of the People", "het Musuem van de geschiedenis van de Chinese Revolutie" en de Tiananmen-poort met daarboven het portret van Mao Zedong. Hier midden op het plein kijkend naar het portret van de Grote Roerganger, kun je nog een beetje voelen van de Communistische macht in het recente verleden.